8 maja 2008
Tak się od jakiegoś już czasu zastanawiam dlaczego młody człowiek na samiutkim początku swojej zawodowej drogi czerpie satysfakcję z, powiedzmy to wprost, donoszenia na kolegów. Jasnowłosy młodzieniec z uśmiechem od ucha do ucha niby to mimochodem przekaże komu trzeba (patrz: głównemu szefowi i właścicielowi firmy, która zatrudnia grubo ponad sto osób) o wszelkich niedociągnięciach, jakie tylko zauważy.
Nie są to sprawy poważne, które mogłyby zachwiać pracą firmy, są to problemu typu: Kolega X miał dziś źle dobrane sznurowadła do krawata.
Wcześniej wiedziałam o przypadkach "informowania" jedynie od kolegów, ale ponieważ też jestem szefem, choć pomniejszym, w końcu i ja usłyszałam od młodzieńca jak to Koleżanka Y miała niewypastowane buty.
Oczywiście przykłady "problemów" wymyśliłam na poczekaniu chcąc jedynie oddać ich znaczenie.
Jasne, można takiego faceta ignorować, co też większość zaczyna czynić, ale mnie zastanawia po co taki facet sieje zamieszanie w zgranej grupie.
Żeby zakończyć tę smętną opowieść dodam tylko, że uśmiechnięty młodzieniec wezwany na tzw. dywanik do głównego szefa i jednego z szefów pomniejszych w odpowiedzi na przedstawione mu zarzuty powiedział, że to ich wina, że on się nie wywiązuje jak trzeba z powierzonych mu obowiązków, bo tak go pozytywnie nastawili do tej pracy na samym początku, a wcale ona taka fajna nie jest.
Fuj....
Tak się od jakiegoś już czasu zastanawiam dlaczego młody człowiek na samiutkim początku swojej zawodowej drogi czerpie satysfakcję z, powiedzmy to wprost, donoszenia na kolegów. Jasnowłosy młodzieniec z uśmiechem od ucha do ucha niby to mimochodem przekaże komu trzeba (patrz: głównemu szefowi i właścicielowi firmy, która zatrudnia grubo ponad sto osób) o wszelkich niedociągnięciach, jakie tylko zauważy.
Nie są to sprawy poważne, które mogłyby zachwiać pracą firmy, są to problemu typu: Kolega X miał dziś źle dobrane sznurowadła do krawata.
Wcześniej wiedziałam o przypadkach "informowania" jedynie od kolegów, ale ponieważ też jestem szefem, choć pomniejszym, w końcu i ja usłyszałam od młodzieńca jak to Koleżanka Y miała niewypastowane buty.
Oczywiście przykłady "problemów" wymyśliłam na poczekaniu chcąc jedynie oddać ich znaczenie.
Jasne, można takiego faceta ignorować, co też większość zaczyna czynić, ale mnie zastanawia po co taki facet sieje zamieszanie w zgranej grupie.
Żeby zakończyć tę smętną opowieść dodam tylko, że uśmiechnięty młodzieniec wezwany na tzw. dywanik do głównego szefa i jednego z szefów pomniejszych w odpowiedzi na przedstawione mu zarzuty powiedział, że to ich wina, że on się nie wywiązuje jak trzeba z powierzonych mu obowiązków, bo tak go pozytywnie nastawili do tej pracy na samym początku, a wcale ona taka fajna nie jest.
Fuj....
