Odpowiednia organizacja

8 października 2009

Jak się okazuje to prawda, że jak się bardzo dobrze zorganizować to w bardzo napięty codzienny grafik można jeszcze upchnąć bardzo wiele obowiązków.

Ciekawe kiedy świat usłyszy wielkie bum, kiedy moja doba pęknie, bo przecież nie jest z gumy. Podobno.

A niektórzy (palcem nie wytknę, ale zaraz po prawej blogi mają i nie jest to Ginewra) kończą długaśne wakacje w sobotę. Nareszcie nie będą się obnosić z nieprzyzwoicie wyspanymi twarzami i nie będą nas nimi wkurzać. Jest sprawiedliwość na tym świecie, ha!

Od poniedziałku pracowy świat powraca do normy. Fajnie, bardzo się cieszymy.

Mięczak

7 października 2009

Jestem mięczak, miętus i jęczybuła.

Zmęczenie sięgnęło zenitu.

Koniec czyli początek

5 października 2009

Cóż, początek października niezmiennie oznacza dla mnie koniec pracy tylko i wyłącznie biurowo-papierkowej. Początek października oznacza powrót do uczenia czyli początek kursów. Wystarczy doczołgać się do piątku i ... już! Hura!

Poza pracą zrobiło się chłodno, więc przedyskutowałyśmy z Doris kwestie butów i płaszczy na zimę.

Drzewa robią się żółte.

Banda się w sobotę zebrała, ale ja robiłam za miętusa, bo po pierwsze piłam Carlsberga, a po drugie wyszłam z imprezy pierwsza. PIERWSZA. Było ze mną naprawdę źle ze zmęczenia. I ominęła mnie interwencja sąsiadki AniKa, bo ponoć Banda wymyśliła jakiś nowy głośny konkurs.

Do przerwy świątecznej: 78 dni.


Temperatura: 6 °C

Celebrity Collage by MyHeritage

http://www.myheritage.com/collage

MyHeritage: Celebrity Collage - Vintage images - Family search

Słów kilka

2 października 2009

I się październik zrobił. No i całe szczęście, bo to oznacza, że za tydzień moje życie w pracy wróci do normy. Godziny pracy staną się znów w miarę regularne, a może nawet dam radę odpocząć. Poza tym nareszcie zrobi się tłoczno i, mam nadzieję, wesoło. Oraz znów zacznę robić to, na czym się znam najlepiej i co umiem robić, więc czas przestanie się tak okropnie dłużyć.

Mam nadzieję powrócić aktywnie do śledzenia blogów, na co kompletnie nie mam teraz czasu i co mnie wkurza i napawa smutkiem. Ale nadrobię, nadrobię stracony czas.

Tymczasem, lub bardziej po staropolsku natenczas, czeka mnie bardzo pracowita sobota plus fiesta u AniKa. Dam radę, bo co nie mam dać. Girl Power w końcu, nie?

A rano jest już bardzo zimno i jak wysikuję sukę to marzną mi paluszki.

Przyszła, kurde

29 września 2009

Przylazła jesień, kurde. Z deszczem.

Zimno nam i pijemy herbatę malinową.

Biegnę se

26 września 2009

No zasuwam ja, zasuwa świat i czas też zasuwa. Odkrywcze.

Ze zmęczenia się trochę posmarkałam, ale już mi nawet przeszło.

Za dwa tygodnie nastąpi powrót do rutyny i "normalności", co mnie cieszy wielce. Nie cieszy mnie fakt, że wieczory i poranki już mgliste i zimne, a dni coraz krótsze. Ale cieszy mnie jesienne słońce, więc nie narzekam. A od wtorku ma być zimno i deszczowo. I wtedy zacznę jęczeć.

Poza tym dzięki Twitterowi poznałam chłopaka z Brazylii, który ma identycznie jak ja na nazwisko (tak, w żeńskiej formie ma to nazwisko) i jestem prawie w stu procentach pewna, że nie jesteśmy rodziną, ale co mi szkodzi myśleć, że znalazłam kuzyna? Kuzyn zna kilka wyrazów po polsku w tym takie jak na przykład "gówno". Dziadek go nauczył.

I tak oto sobie ten świat zasuwa.

Aha. Nie podziękowałam jeszcze Bandzie za spotkanie w sprawie moich urodzin. Kocham Was :)

Agul

23 września 2009

Agul jedzący jest nic nie widzący :)

Relacja niemal bezpośrednia

23 września 2009

Banda się spotkała.

Wczoraj

19 września 2009

Fotorelacja jest tu.

Doris (i Tato Doris*), Agulu, Martko i Gretchen (oraz Mała Martko**) - dziękuję!

Wzruszyłam się, naprawdę.

Chociaż fisiowałyście od tygodnia i wiedziałam, że coś szykujecie, nie spodziewałam się czegoś tak super!

*Doris zaangażowała własnego ojca do pomocy przy produkcji papierowego kwiatka
** Mała Martka kolorowała litery

Przegląd tygodnia

17 września 2009

Nie wiem jak i nie wiem kiedy prawie minął kolejny tydzień. Tydzień, który przyniósł Kropkową Zosię.

Poza tym nie piszę za wiele, bo nie chcę przynudzać - jestem zmęczona, dużo pracuję i takie tam, bla bla bla.

Chciałam zorganizować babski wieczór z winem i szukałyśmy wolnego terminu i padło na grudzień - jakież to budujące... jak się w grudniu spotkamy i do tego wina dorwiemy, to ja nie chcę nawet myśleć co się będzie działo. Już na samą myśl mam kaca.

Poza tym ona tu jest.

Jesień. Ponoć zaczyna się mimozami.

Ważny news

14 września 2009

Hej, Bando! Kropkowa Zosia już JEST!

Wiadomość z ostatniej chwili

13 września 2009

Jesień przyszła.

Demotywator

11 września 2009

Demotywatora od wczoraj NIE MA!

Nie opiszę jak do tego doszło, bo było to bardzo nieprzyjemne, a pod koniec stało się widowiskowe jak w jakimś serialu telewizyjnym.

Dziś idę do pracy uśmiechnięta.

Udanego piątku!

Bez zmian

8 września 2009

U mnie bez większych zmian. Zasuwam.

Ze zmęczenia się chichramy nerwowo. Dziś też się chichrałam, Agul spojrzała na mnie z niepokojem i rzekła: Daj spokój, jest dopiero wtorek.

Ze zmęczenia zanika mi mózg i tworzę wyrazy takie jak "kultÓrowe". Jak się taki wyraz zobaczy we własnym wykonaniu, to znów się człowiek chichra i łzawi do tego.

Aha, chyba demotywator zniknie. Trzymajcie kciuki.

Poza tym w biurze jest czterech nowych facetów są piękni i miętcy jak kaczuszki. Mają piękne imiona: Teodor (mój), Stefan (Gretka), Zbycho (Agula) i Broniu (Doris). Siedzą nam na biurkach i są fajni. Jesteśmy nimi zachwycone, a nasz zachwyt opisał nawet szef w mailu do administracji firmy. Znaczy i szef zauważył, że źle z nami.

Troszkę też fisiujemy na Facebooku, a szef wykazuje zainteresowanie truskawkami Doris.

To tyle z wariatkowa.

Pozdrawiamy.

Roboty huk

5 września 2009

Nie piszę, bo nie mam siły.

Ze zmęczenia łapiemy ataki histerycznego śmiechu i głupawki.

Marzę tylko o tym, żeby spać.

I'm still alive

31 sierpnia 2009
Nie piszę, bo nie mam czasu. Jak mam czas, to nie mam siły.

Zajmuję się zawodowo szczerzeniem kłów i klepaniem w komputer. Jest fajnie.

Na długopisie da się zasnąć. Sprawdzałam.

Doris charczy jak ta pani z tego horroru, co ją w domu utopili razem z dzieckiem, ale Doris nie pamięta tytułu.

Wieczorem jak wracam z pracy to jest ciemno.

Szybko

25 sierpnia 2009

Zasuwamy aż miło.

Pod koniec dnia mamy głupawkę, śpiewamy, mruczymy, a ja nawet zainscenizowałam sztukę pt. "Jeżu" z wykorzystaniem prawdziwych jabłek na własnym grzbiecie.

Relacja obrazkowa w sobotniej fiesty u AniKa jest tu.

I, Robot :)

23 sierpnia 2009

Jestem tak nażarta wczorajsza pizzą, że chyba dziś nic nie będę już jadła.

Nowa gra, którą zapodał nam Kasztanu obnażyła nasze umiejętności przekazywania informacji, rozróżniania prawej i lewej strony, góry i dołu oraz ogólną giętkość ciała.

Pograliśmy w domino. Przegrany musiał zjeść dodatkowy kawałek pizzy. W ten sposób nie zostały resztki. Niemal pękłam.

Najlepiej wyszedł nam udział w konkursie muzycznym, szczególnie część mruczana. Chociaż dziewczyńskie chórki też były niczego sobie.

Jak Doris dośle zdjęcia to opublikuję. Albo nie.

Siła Internetu jest porażająca, jak się wczoraj przekonałam.

Rzeźnia

19 sierpnia 2009

Nastał ten czas w pracy, który nazywamy Rzeźnią.

Pracujemy po 150 godzin na dobę. W nocy śpimy po 15 minut.* Prezentujemy uzębienie i udzielamy odpowiedzi na wszelkie pytania.

Ech, byle do wakacji...

*tak przynajmniej się czujemy

Buraky

17 siepnia 2009

Do grona sąsiadów klatkowych dołączyli Buracy.

Buracy odznaczają się tym, że nie mówią do siebie tylko wciąż na siebie wrzeszczą - zupełnie tak, jakby się nienawidzili.

Buracy najprawdopodobniej pochodzą z jakiegoś dalekiego kraju, bo prawie wcale nie używają polskich wyrazów tylko posługują się łaciną. Nie tą kościelna, nie tą medyczną, tą kuchenną raczej. Stosunek wyrazów łacińskich do polskich w zdaniu wynosi 8:1.

Buracy używaja łaciny z dumą o każdej porze dnia i nocy (ze wskazaniem na noc) - głośno i dobitnie. Najulubieńsze pory Buraków do dosadnego prezentowania łaciny to godziny 3 w nocy i 6 rano.

Buracy to młode małżeństwo z dwójką dzieci. Ratunku. Niech oni wracają na swoja planetę. Ja nie chcę ich słuchać.

Poza tym muszki owocówki som gupie.

Takie tam

16 sierpnia 2009

I po weekendzie. Cóż za odkrywczy początek notki.

W związku z pojawieniem się w pracy kijka i totalną nieobecnością marchewki (tej nigdy nie było, więc jej brak jakoś nie dziwi) postanowiłam wprowadzić w życie pewne pewne zmiany.

I tak, poza godzinami pracy (skrzętnie mi wyznaczonymi, co pozbawia mnie elastyczności w działaniu, ale co mi tam) zajmuję się sprawami tylko i wyłącznie związanymi z moim życiem prywatnym. W czasie, kiedy jestem poza fabryką, nie zaprzątają mnie w żaden sposób sprawy zawodowe - nawet przez sekundę. Wielka zmiana w porównaniu do lat ubiegłych, wymuszona przez tzw. siły wyższe i demotywujące.

Poza tym w weekend przekonałam się, że dla podłogi najlepsza jest zwykła pasta, którą potem trzeba własnoręcznie lub własnonożnie wyfroterować. Takie oldschoolowe miałam zajęcie przy niedzieli. Fajnie było.

No i jeszcze Wam napiszę, że mam takiego fikusa, co to nie ma chłopak szczęścia w życiu. Najpierw obżarła go Britta, potem znów obżarła go Britta, a jak juz troszkę chłopina odżył, to go powycinała wielka gruba zielona gąsienica. Ale on się nie podda, znów się podniesie. Britta musi miec co obgryzać, nie?

I znów jestem słomiana, tak na marginesie napomknę. Do następnej niedzieli.

A więc

15 sierpnia 2009

A więc, nie zaczyna się zdania od "a więc".

A więc odzyskałam balkon. Co prawda doprowadzenie mieszkania do stanu używalności pewnie zajmie mi 146 dni, ale i tak jestem szczęśliwa.

Jeszcze bardziej szczęśliwa jest Britta, która okupuje balkon i znów się opala.

Dzięki wszystkim za wsparcie. Bez niego powiesiłabym się już w drugim dniu remontu, a w sumie tych dni było równo 30. W tym czasie Załoga Dżi się zadomowiła i wypiła hektolitry kawy.

Balkon jest teraz najpiękniejsza częścią mieszkania.

Nie obyło się oczywiście bez strat. Śmierć poniosły moje "białe" róże - może to i lepiej, bo były paskudne, a sama z siebie bym się ich nie pozbyła, nie miałabym serca ich wyrzucić.

Załoga Dżi zajechała mi również miotłę, mopa, szufelkę i zmiotkę. Jutro czas na zakupy.

Podłoga w pokoju po pięciokrotnym umyciu nadal pokryta jest pyłem, ale mam nadzieję, że po dwudziestym razie dojdzie do siebie.

Idę sobie posiedzieć na ławce.


Odzyskać mieszkanie po remoncie to jak odzyskać swoje dawne życie.

Konkurs - rozwiązanie

14 sierpnia 2009

Balkon odzyskany!

Konkurs wygrał Marcinuz.

Konkurs NIE był ustawiony.

Jutro zdjęcia z balkonu.

Marcinuz, czy nagrodę mogę przekazać osobiście na imprezie u AniKa?

Jestem przeszczęśliwa!

Parytety?

12 sierpnia 2009

Polityka jednak nie dla kobiet?

Deszcze niespokojne

11 sierpnia 2009

Dla zainteresowanych konkursem - jeszcze nie jest zakończony. Płytki co prawda leżą, barierka niby jest, ale to jeszcze nie koniec. Niech mnie ktoś przytuuuuuli!

Tak poza tym to szwedzka Suzi była zachwycona imprezą z Polakami, bo "ludzie ze sobą rozmawiali i nikt się nie porzygał".

Polska Pany, nie?

Na imprezie była Kropka z Zosią (jeszcze two in one) i wlały Kasztanowi za wykręcanie palców (Kropce, Kropce, nie Zosi).

Podobno Kasztanu przywalił Martce z misia. W ferworze zabawy.

Teraz prywata:

Kubku masz to na piśmie - zawsze możesz wrócić, choć mam nadzieję, że nie będziesz nigdy musiała :) Girl Power!

Balkonu mi sie chce!

6 sierpnia 2009

Remont dobiega powoli końca, ale konkurs nadal trwa.

W wolnych chwilach tak sobie z Doris fisiujemy.


Dobrze, że nie mamy tego w pracy, nie?

Farmacja

4 sierpnia 2009

W kwestii balkonu - zaległy na nim płytki! To jeszcze nie koniec - jeszcze cokoliki, fugowanie, odmalowanie kawałka ściany i najgorsze - wciągnięcie super ciężkiej barierki i zamontowanie jej.

Tak więc konkurs trwa nadal.

W pracy troszkę zamieniłyśmy się z Gretkiem w aptekarki - precyzyjnie odmierzany. I notujemy. Wszystko po to, żeby uniknąć rozczarowań w czerwcu - chcemy dokładnie rozliczać się z tego, co robimy.

Mniej miejsca zostało nam na działania spontaniczne i na elastyczność, ale jest to cena, jaką ponosimy za rozrastanie się firmy, w której pracujemy.

Produkujemy codziennie tzw. dupochrony.

Nie narzekam, wcale nie muszę tam pracować. Ale pracuję, bo jest tam Banda.

Tak se

3 sierpnia 2009

Nie piszę tu od kilku dni, bo co to kogo obchodzi, że nadal nie mam balkonu, nie? Gdybym miała balkon, to by było o czym pisać, a tak? Bez sensu. Nudne.

No więc nie mam balkonu. Dziś popaprali takim czymś i to schnie. A w sobotę wnieśli miliard paczek płytek. Ładnych.

Hm, ponoć jutro mają je zacząć kłaść. Te płytki. Nie napalam się zbytnio. Na luzie to biorę.

Żeby jutro zaczęli kłaść, żeby jutro zaczęli kłaść, żeby... Luźna jestem. Luuuuuuz.

W sobotę byliśmy w Żywcu. Tej miejscowości, a nie pubie w Tychach. W Żywcu piliśmy Żywca. I jedliśmy oscypki, które nazywały się serki. Bo teraz nie na wszystkie na serki wolno mówić oscypki. Bardzo dobre były te oscyp... przepraszam - serki.

W Żywcu piliśmy też Martini Bianco. Również niczego sobie. Szczególne działanie na organizm ludzki ma takie Martini w wysokich temperaturach.

W Żywcu oglądaliśmy górali, obrusy, piszczałki, świątki i kierpce. Baranich skór nie było i dobrze, bo Britta na nie szczeka. A z natury jest nieszczekliwa, bo husky sobie jęzorów nie strzępią po próżnicy. No chyba, że na baranią skórę.

Jedna góralka tak głośno śpiewała, że wydawało nam się, że mikrofon był zbędny.

Poza tym zaczęła mi się praca. A w pracy, jak to w pracy, praca.

Gretchen pobiła rekord rekordów w szybkości wysyłania maila - po dokładnie 13 miesiącach (tak - trzynastu) dotarły do mnie zdjęcia z Łodzi! Alleluja! Wstawię, jak się wygrzebię z górali. Zdjęcia z panieńskiego Karolca muszę dość mocno ocenzurować.

To tyle ode mnie na dziś.

Wieczór mam zajęty, bo zostało tam w butelce trochę tego Martini.

Konkurs trwa nadal.

Po przeczytaniu komentarzy z poprzedniego posta stwierdzam, że wirtualny świat jest bardzo mały.

Konkurs

30 lipca 2009

Uwaga!

Ogłaszam konkurs z nagrodami!

Należy wytypować dzień (i podać dokładną datę), w którym usiądę na posprzątanym, wyremontowanym do końca balkonie.

Odpowiedzi wykraczające poza granice zdrowego rozsądku (swoje lata już jednak mam) nie będą brane pod uwagę.

Odpowiedzi proszę pozostawiać w komentarzach.

PS. W grudniu nie da się siedzieć na balkonie. Ja niczego nie sugeruję, ale...

Załoga Dżi - odcinek 11 plus takie takie tam spostrzeżenia

29 lipca 2009


Jeśli chodzi o remont, to pojawiła się dziś papa.


Jutro ponoć maja robić wylewkę.


Zmęczona już tym jestem.


A w sprawach pozabalkonowych są nowości i jednocześnie ich nie ma. Dziś byłam w pracy pierwszy dzień po urlopie. Z 280 otrzymanych maili zdążyłam przeczytać trzy czwarte. To jest nowość, biorąc pod uwagę to, czym zajmowałam się przez ostanie cztery tygodnie.

Poza tym Sami-Wiecie-Kto czyli Piknikowy Demotywator demotywuje i ma się świetnie. I to nie jest nowość.

Po roku pracy w firmie ma się"wdrażać w obowiązki". Czy muszę dodawać, że nie podoba nam się to? *)

Będzie rebelia, coś tak czuję.

*) eufemizm

Załoga Dżi - odcinek 10

28 lipca 2009

Dziś zrobili mi balkon na czarno.

Strasznie śmierdzi, że tak powiem.

Wakacje

28 lipca 2009

Dziś ostatni dzień moich wakacji.

Od jutra wracam do pracy.

Może być!

Załoga Dżi - odcinek 9

27 lipca 2009

Prace balkonowo-remonotowe weszły w etap cackania się z pierdółkami - roboty są krótkie, treściwe, a ich efekty potem muszą schnąć cały dzień i całą noc. Przez co nadal nie mam mieszkania.

Dziś zamiast od rana będą dziobać od 17.00.

Zaczynam być nerwowa.

Ponieważ mam klucze od mieszkania sąsiadów pode mną, panowie Gruby Zarządzający i Chudy Wykonujący mogli krytycznym okiem obejrzeć tam ściany. Wyrok: Ich też to czeka co panią.

Jednym słowem: jest sprawiedliwość na tym świecie.

Narzekalnia

26 lipca 2009

Jestem nie w sosie. Z powodu trwającego remontu, oczywiście.

Całe mieszkanie wywalone jest do góry nogami - w przedpokoju stoją meble z kuchni i dużego pokoju plus kwiaty z balkonu, w sypialni suszarka na pranie, przez co trzeba się przeciskać, żeby dostać się do szaf, do łóżka lub do toalety, wrr...

Kto mnie zna wie, że muszę mieć wszystko wszystko równiutko poukładane, bo inaczej nie potrafię się skupić na niczym. No to jestem z deka wkurzona cały weekend.

Poza tym, niestety, w cały mieszkaniu jest po prostu brudno, nie sprzątam, bo od jutro znów się zacznie.

Załoganci, błagam, zasuwajcie jutro dwa razy bardziej.

Nadawała Brittabella Skwaszona.

Załoga Dżi - odcinek 8

24 lipca 2009

Wytwórnia filmowa Brittabella informuje o przerwie w nadawaniu serialu pt. "Załoga Dżi" aż do poniedziałku rano.

Ściany i wylewka schną.

Cdn.

Nudy, panie, dłużyzny….

24 lipca 2009

Zmęczona jestem tym remontem, muszę bardzo wcześnie wstawać, żeby do godziny 8.00 załatwić wszystkie poranne „sprawy” (wyjście z psem, prysznic, zakupy itd.). Zwlekam się z łóżka o 6.30 (tak, wiem, większość ludzi wstaje codziennie o tej porze, ale ja odzwyczaiłam się, bo od sześciu lat pracuję od 13.00, za to do nocy i przez to 6.30 to jest środek nocy.

Wypijam sto kaw i Red Bulle, ale i tak ziewam jak hipopotam.

I siedzę jak kukła przed komputerem przez 10 godzin, bo chłopaki działają w dużym pokoju i w kuchni i nie chcę im przeszkadzać w pracy. Czasem do nich zagadam, ale wolę, żeby ze mną za bardzo nie konwersowali, tylko zajęli się swoimi sprawami.

To nicnierobienie mnie strasznie męczy. Nie mogłabym być taką panią co to tylko leży i pachnie, bo bym chyba z nudów zdechła. Muszę mieć coś do roboty, żeby móc jęczeć, że jestem zarobiona i na nic nie mam czasu.

Mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu już się to wszystko skończy. I będę się mogła zająć jakąś pracą (bo koniec urlopu, a do tego będzie trzeba doprowadzić mieszkanie do stanu używalności).

W tym Internecie to nic fajnego nie ma, mówię wam.

Kasztanu, jakiś czeleńdź?

Skazana na blogi

23 lipca 2009

Uwielbiam czytać blogi.

Sama prowadzę cztery. W tworzeniu jednego uczestniczę jako "członek".

Ze względu na remont i zepchnięcie mnie do pokoju z komputerami spędzam w Internecie po 10-12 godzin dziennie. Dziś Załoganci skończyli pracę trochę wcześniej, więc postanowiłam odpocząć od komputera.

Kupiłam sobie "Przekrój" A tam... artykuł pt. "33 blogi warte uwagi". Większość z nich już znałam, ale pozostało parę, o których wcześniej nie słyszałam. Musiałam od razu je "wypróbować"

Jestem skazana na blogi...

Po prostu.

Uwielbiam.

Załoga Dżi - odcinek 7

23 lipca 2009

Wylewka zrobiona, schnie.

Po skończonej pracy Załoganci poprosili o miotłę, dwie szmatki oraz wiadro z wodą i płynem oraz o mopa.

Pozamiatali i umyli podłogę w mieszkaniu oraz na klatce schodowej (całej - od parteru po trzecie piętro, na którym mieszkam), umyli zachlapane okno balkonowe oraz wytarli z kurzu telewizor.

Wypili po dwie kawy, które im własnymi ręcami przygotowałam i poszli działać do sąsiada, który, jak mi wyznali, nie jest zadowolony z tego, że tak długo pracują (tzn. po 16.00). Ja wręcz przeciwnie - im dłużej u mnie siedzą, tym więcej zrobią, więc bardzo jestem z tego zadowolona.

Nie spoufalają się i nadal są grzeczni.

Jutro kładą papę i robią wylewkę nr 2.

A po weekendzie kładą kafle.


Na zdjęciu balkon przed wylewką. Zagadka: Czego balkonowi brakuje?

Załoga Dżi - odcinek 6

22 lipca 2009

Dziś chłopaki zasuwali w upale (skwarze/spiekocie - niepotrzebne skreślić) przez 10 godzin.

Jutro czas na wylewkę.

Czy ktoś mnie wspiera? Czy komuś jest mnie żal?

Kto u mnie kiedyś był wie, że w tym miejscu stała ławka.

Pełny zapis fotograficzny jest tu.

There's more to come!