Ja to chyba nie powinnam oglądać tych wszystkich "Mam talentów" i "X Factorów", bo się, kurde, wzruszam...
A teraz do tego wszystkiego jeszcze Czesław Mozil mnie rozmiękcza.
20 lutego 2011
Smutno mi, bo weekend tak szybko minął. I trwał dla mnie tylko jeden dzień, w ciągu którego miałam tyle rzeczy do zrobienia.
Nie, nie jestem zła, że jutro poniedziałek. Po prostu mi smutno.
Całą niedzielę cieszyłam się, że jak tylko już wszystko zrobię, to wyciągnę się na kanapie, otworzę sobie piwo, obejrzę jakiś film.
I właśnie to robię. I wcale mnie to nie cieszy.
Czekanie na coś przyjemnego jest chyba fajniejsze.
31 stycznia 2011
Dzień pierwszy po urlopie za mną. Nie było łatwo, ale dałam radę.
Kasztanu obliczył, że od przerwy wielkanocnej dzieli nas dwanaście tygodni. Dwanaście tygodni brzmi trochę lepiej niż prawie trzy miesiące.
Wydarzenia w Egipcie napawają mnie niepokojem. Nawet nie same zamieszki na ulicach, ale fakt, że odłączono ich tak łatwo od internetu. Czyli odcięto od świata. Rach ciach i po wszystkim. Pstryk.
30 stycznia 2011
Słoneczna pogoda za oknem sprawiła, że się rozmarzyłam. O wakacjach. Takich upalnych, że człowiek się ruszać nie może. Leniwych. Z truskawkami i czereśniami.
I zmusiła mnie (ta dzisiejsza pogoda) do obliczeń. Wynik nie jest zbyt optymistyczny - do początku lipca zostało pięć miesięcy.
29 stycznia 2011
Próbuję się zorganizować.
To znaczy wydaje mi się, że jestem zorganizowana nie najgorzej, ale chciałabym mieć wszystko bardziej pod kontrolą. Pewnie uda mi się to przez tydzień. No, może dziesięć dni. A potem wszystko wróci do normy.
Zanotowałam sobie różne ważne rzeczy i notatki te mają mi ułatwić życie.
Żebym tylko do nich zaglądała...
25 stycznia 2011
Dzisiejszy dzień upływa mi na oczekiwaniu. Na kuriera.
Jedzie do mnie aż ze Szczecina, więc nie ma stuprocentowej pewności, że to właśnie dziś się zobaczymy. No, ale czekam, bo 'towar powinien być u mnie dziś' parafrazując słowa sprzedawcy.
Zauważyłam, że ostatnio większość dużych zakupów robię przez internet. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie fakt, że tak trudno umówić się z kurierem kiedy ten może zastać mnie w domu. Mają chłopaki nosa, zawsze chcą mi coś zostawić właśnie wtedy, kiedy jestem w pracy.
Poprzednim razem grzecznie zaproponowałam, żeby podjechał do mnie do fabryki (był jedną ulicę dalej), ale niestety stwierdził, że 'to nie jego rejon'. Po czym zadał mi pytanie o której będę w domu. Zgodnie z prawdą odpowiedziałam, że ok. 18.00, na co usłyszałam 'no, nie, tak długo to ja jeździł nie będę!' Trochę mu się rzuciłam do gardła przez telefon i spokorniał, ale żeby przesyłkę odebrać musiałam zwolnić się z pracy.
Na szczęście dziś zwalnianie się z pracy mi nie grozi, bo mam urlop.
Jak ja nie lubię czekać na kuriera!
17 stycznia 2011
Zima zniknęła. Ale ponoć planuje powrót. Raczej mi to wisi.
W telewizji dużo o tym, że Ruscy znów nam dali w twarz, tym razem Makiem. No to nie oglądam telewizji, wzięłam na przeczekanie.
Poza tym za dwa dni zaczynam urlop, a co!
A macie może tak, że wydaje wam się, że kogoś dobrze znacie i że nic was już nie zaskoczy i nadchodzi taki dzień, że wywija taki numer, że zostajecie z otwartą gębą, bo nijak tego się skomentować nie da? Bo mi się takie coś przydarzyło i do dzisiaj się otrząsnąć nie mogę. Stara jestem a naiwna jak dziecko i ludziom ufam i wierzę. A wychodzi na to, że trzeba się w życiu kierować "zasadą ograniczonego zaufania".
Rzekłam.
28 grudnia 2010
Po plotkowym spotkaniu z koleżankami człowiek wie już wszystko. Szczególnie o facetach. I o zmywarkach. I o tuszach do rzęs. I o mieszkaniach. I o świętach.
I o tym ile piwa można w siebie wlać i ile jedzenia pochłonąć.
Rano wie, jak boli głowa. Nie za bardzo, ale zawsze.
Ale było fajnie!
24 grudnia 2010
Wszystkiego najlepszego dla wszystkich!
Sobie życzę spokoju i czasu na odpoczynek, którego jak niczego innego naprawdę potrzebuję.
Życzę sobie też, żebym zaczęła znów tu pisać od czasu do czasu, a nie tylko czytać co inni piszą.
Bo to niegrzecznie mieć bloga i nie pisać.
To ja spadam przelecieć się na mopie ostatni raz w tym tygodniu.
Wszystkiego pysznego i żeby Was brzuchy i głowy rano nie bolały!
6 listopada 2010
Jeżeli kobiety mówią o swoich facetach jak o małych dzieciach, to trochę tracę do tych facetów szacunek, chociaż w większości przypadków to strasznie fajne chłopaki (wiek bez znaczenia).
Są na tym świecie kobiety, które wciąż na swoich mężów, narzeczonych, chłopaków, partnerów narzekają.
Ciężko się tego słucha.
Subskrybuj:
Posty (Atom)