16 kwietnia 2011
Czasem "Będzie dobrze, zobaczysz." jakoś nie może mi przejść przez gardło.
9 kwietnia 2011
Wiosna przyszła, pobyła chwilę, popieściła ciepłem i... pokazała gest Kozakiewicza. Strasznie zimno się zrobiło i okropnie wieje.
W obliczu przeżytych nie tak dawnych wydarzeń postanowiłyśmy dziś z koleżanką Martką podleczyć trochę obolałe dusze. Ona winem a ja piwem.
Od kilku dni w telewizji Smoleńsk, tupolew, krzyż, Wawel.
Zapamiętać - nie włączać odbiornika aż do poniedziałku!
8 marca 2011
Dziękuję za życzenia.
Wszystkim oprócz mojego szefa, który Dzień Kobiet olał. Tak, wiem. Święto komunistyczne i poniżające kobiety, bo należy je kochać codziennie. Tere fere.
A! dziękuję jeszcze za czekoladki i kwiatki od moich kursantów. Ich to święto nie zabolało i mieliśmy na zajęciach wyżerkę.
8 marca 2011
Każde moje wystąpienie w charakterze bardzo kompetentnej i 'decyzyjnej' Pani Kierownik straszliwie mnie psychicznie obciąża. A mnie przecież nikt nie pocieszy, że 'przecież to nic takiego' i że 'będzie OK' i żebym 'wyciągnęła z tego pozytywy'. Mnie nie, bo to ja jestem ta zła w takiej sytuacji.
Mam wino i nie waham się go używać.
Paradoksem jest to, że lubię te sytuacje kiedy ludzie poddają się mojemu autorytetowi*. Ale ile mnie to kosztuje wiem tylko ja.
W tym tygodniu mam przed sobą jeszcze co najmniej jedną taką rozmowę i będzie ona chyba trudniejsza od dzisiejszej.
Chciałoby się zakląć, ale ja TUTAJ nie przeklinam.
* Kiedy byłam w trzeciej klasie podstawówki moja mama usłyszała taką opinię na mój temat od mojej wychowawczyni - "Ma tendencje do rządzenia."
No. Zostało mi do dziś.
20 lutego 2011
Smutno mi, bo weekend tak szybko minął. I trwał dla mnie tylko jeden dzień, w ciągu którego miałam tyle rzeczy do zrobienia.
Nie, nie jestem zła, że jutro poniedziałek. Po prostu mi smutno.
Całą niedzielę cieszyłam się, że jak tylko już wszystko zrobię, to wyciągnę się na kanapie, otworzę sobie piwo, obejrzę jakiś film.
I właśnie to robię. I wcale mnie to nie cieszy.
Czekanie na coś przyjemnego jest chyba fajniejsze.
31 stycznia 2011
Dzień pierwszy po urlopie za mną. Nie było łatwo, ale dałam radę.
Kasztanu obliczył, że od przerwy wielkanocnej dzieli nas dwanaście tygodni. Dwanaście tygodni brzmi trochę lepiej niż prawie trzy miesiące.
Wydarzenia w Egipcie napawają mnie niepokojem. Nawet nie same zamieszki na ulicach, ale fakt, że odłączono ich tak łatwo od internetu. Czyli odcięto od świata. Rach ciach i po wszystkim. Pstryk.
30 stycznia 2011
Słoneczna pogoda za oknem sprawiła, że się rozmarzyłam. O wakacjach. Takich upalnych, że człowiek się ruszać nie może. Leniwych. Z truskawkami i czereśniami.
I zmusiła mnie (ta dzisiejsza pogoda) do obliczeń. Wynik nie jest zbyt optymistyczny - do początku lipca zostało pięć miesięcy.
29 stycznia 2011
Próbuję się zorganizować.
To znaczy wydaje mi się, że jestem zorganizowana nie najgorzej, ale chciałabym mieć wszystko bardziej pod kontrolą. Pewnie uda mi się to przez tydzień. No, może dziesięć dni. A potem wszystko wróci do normy.
Zanotowałam sobie różne ważne rzeczy i notatki te mają mi ułatwić życie.
Żebym tylko do nich zaglądała...
Subskrybuj:
Posty (Atom)